Dwangstoornis test

Wist u dat ongeveer twee van de bevolking aan dwangklachten lijdt, waaronder smetvrees? De angst om besmet te raken (of een ander te besmetten) speelt een centrale rol bij deze aandoening. De aandoening wordt regelmatig wasdrang genoemd. Wanneer iemand smetvrees heeft zal diegene zichzelf vaak en grondig wassen.

De ene patient zal bang zijn om besmet te raken. Een ander deel van de patienten wil juist de ander niet besmetten. Met het veelvuldig wassen van zichzelf en zijn of haar spullen denkt de patient besmetting tegen te gaan. Hoewel mensen zonder smetvrees dit overdreven zullen vinden, is de angst voor de patient reeel. De patient heeft vaak allerlei overtuigingen waardoor de smetvrees zoveel invloed kan krijgen. Zo zal bestek gebruiken van een ander ervoor kunnen zorgen dat hij of zij besmet raakt. In werkelijkheid is die kans natuurlijk erg klein.

De therapie die voor smetvrees goed werkt is exposure en responspreventie. De situaties waar de patient moeite mee heeft moet hij of zij dan ondergaan zonder dwanghandelingen uit te mogen voeren. Dus gebruiken dat bestek van de ander. Een dag niet douchen. Hopelijk leert de patient zo inzien dat de dwanghandelingen helemaal niet nodig zijn.

De angsthierarchie is een lijst waarin de moeilijke situaties staan. Vervolgens zal de patient de situaties moeten ondergaan. Daarbij wordt met de minst lastige situatie begonnen. Op het laatst wordt de meest gevreesde situatie ondergaan. Zo wordt het opgebouwd en kan de patient de dwanghandelingen stapsgewijs afleren.

De behandeling voor smetvrees kan worden uitgebreid met medicatie. Wanneer men met exposure en responspreventie geen of onvoldoende vooruitgang boekt, kunnen medicijnen hier verandering in brengen. Ook kan het zijn dat er uitsluitend behandeling met medicatie plaatsvindt op verzoek van de patient.